مطالعه با هدف بررسی تأثیر کاهش سطح پروتئین و افزودن متیونین و لیزین محافظت شده بر عملکرد رشد، قابلیت هضم مواد مغذی و پارامترهای خونی بره‌های پرواری انجام شد. تعداد 21 رأس بره 4 ماهه با میانگین وزن 34 کیلوگرم با سه جیره آزمایشی: 1) جیره متوازن شده با 09/12 درصد پروتئین خام (سطح پایین پروتئین)، 2)جیره متوازن شده با سطح 59/13 درصد پروتئین خام همراه با آنالوگ کلسیمی متیونین و لیزین محافظت‌شده و 3) جیره متوازن شده با سطح 97/14 درصد پروتئین خام (با سطح پروتئین بالا). در روز 35 و 70 جهت تعیین غلظت گلوکز، ازت اوره‌ای و آلبومین خون از تمامی بره‌ها نمونه خون تهیه گردید. اگرچه میانگین افزایش وزن روزانه، میانگین خوراک مصرفی، ضریب تبدیل غذایی، قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، چربی خام، الیاف نامحلول در شوینده اسید و الیاف نامحلول در شوینده خنثی به همراه غلظت گلوکز، آلبومین و pH شکمبه تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند، اما قابلیت هضم پروتئین خام و غلظت ازت اوره‌ای خون در جیره با سطح پروتئین بالا به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. علی‌رغم اینکه قابلیت هضم پروتئین خام و غلظت ازت اوره‌ای خون به‌طور معنی‌داری در سطح بالاتر پروتئین خام جیره بالاتر بود. مطالعه نشان داد که با افزایش سطح پروتئین جیره یا افزودن لیزین و متیونین محافظت شده به جیره برههای پرواری نژاد لری بختیاری پاسخی در عملکرد تولیدی مشاهده نگردید. بر این اساس ممکن است جیره غذایی پایه (09/12 درصد پروتئین خام) نیاز پروتئینی برههای پرواری دوره پایانی را تأمین کرده باشد. به همین دلیل پاسخی در عملکرد بره‌ها با افزودن سطح بالای پروتئین یا افزودن لیزین و متیونین محافظت شده مشاهده نگردید.