این پژوهش در دو بخش با اهداف بررسی استفاده از کاه و کلش گلرنگ به شکل علوفه خشک و سیلوی آن به تنهایی و همراه با افزودن تفاله خشک چغندر قند برای بررسی کیفیت و ارزش غذایی سیلاژ با استفاده از آزمون تولید گاز انجام شد. تفاله چغندر در سطوح صفر، 5، 10 و 15 درصد وزن تر به کاه گلرنگ افزوده شد و برای مدت 45 روز سیلو گردید. با افزودن تفاله چغندر، مقدار pH کاهش یافت و کمترین میزان برای تیمار کاه گلرنگ + 15 درصد تفاله چغندر قند مشاهده شد (01/0>P). بیشترین مقدار نیتروژن آمونیاکی در تیمار کاه گلرنگ و آب (73/3 میلی‌گرم در دسی‌لیتر) و کمترین در تیمار کاه گلرنگ و 15 درصد تفاله چغندر (22/3 میلی‌گرم در دسی‌لیتر) مشاهده شد (01/0>P). مقادیر ماده خشک و پروتئین خام کاه گلرنگ کمتر، اما مقادیر ماده آلی، چربی خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی (NDF) و الیاف نامحلول در شوینده اسیدی (ADF) کاه گلرنگ بیشتر از کاه گندم بود (01/0>P). با افزودن تفاله چغندر قند در مقایسه با سیلاژ کاه گلرنگ + آب، مقدار پروتئین خام افزایش یافت، ولی مقادیر NDF و ADF روند کاهشی داشت (01/0>P). با افزودن تفاله چغندر حجم گاز تولیدی، گوارش‌پذیری، انرژی قابل سوخت‌و‌ساز و غلظت اسیدهای چرب فرار کوتاه زنجیر افزایش یافت و بیشترین مقادیر این فراسنجه‌ها برای تیمار کاه گلرنگ + 15 درصد تفاله چغندر و کمترین برای تیمار کاه گلرنگ + آب مشاهده شد (01/0>P). مقادیر پروتئین خام، NDF، ADF،گوارش‌پذیری ماده آلی و انرژی قابل سوخت‌و‌ساز کنجاله گلرنگ به ترتیب 241، 360، 230، 416 گرم در کیلوگرم ماده خشک و 98/5 مگاژول در کیلوگرم ماده خشک برآورد گردید. با توجه به کاهش منابع آبی و امکان کاشت گلرنک در شرایط دشوار آب و هوایی، کاه فرآوری شده و کنجاله این گیاه می‌توانند جایگزین بخشی از علوفه و کنجاله سویا در جیره نشخوارکنندگان شوند.